Sunday, June 14, 2009

Cennet Bahçesi


Her yağmur yağdığında
Avuçlarımızla su taşırdık denize
Güneş düşüp taşırdı sanırdık

Her şimşek çaktığında
Gülümserdik kırmızı gözlerle
Ay dede fotoğrafımızı çekti sanırdık

Her gök gürlediğinde
El ele kenetlenirdik birbirimize
Dev ağaçlar devrildi sanırdık

Her güneş doğduğunda
Öpüşürdük delicesine
Dünyayı durdururuz sanmıştık





Haziran 14, 2009

Görsel: ~e-monk, http://www.deviantart.com

3 comments:

  1. sonra büyüdük.. Artık yağmurun sadece göz yaşımızı saklayan sırdaş taneciklere olduğuna inanır olduk..

    ReplyDelete
  2. Zannetmelerin getirisiydi şu anki yanılmışlık...
    Güzeldi. Sevgiler...

    ReplyDelete
  3. Çok teşekkür ederim içten yorumlarınız ve ziyaretiniz için.

    ReplyDelete